Prof. Stevens staat tevens bekend als een bijzonder onderzoeker.
Hieraan ligt zijn eigen opleiding ten grondslag.
Van zijn leermeester prof. Langeveld leerde Stevens het geheel te overzien, de fenomenologische traditie van een verschijnsel, in dit geval leerstoornissen.
Van zijn promotor Prof. Dumont leerde hij het empirisch-analytisch onderzoek. Beide invalshoeken combineren leek Stevens een goede optie voor zijn eigen onderzoek.
Zijn proefschrift getuigt daar al van: een empirisch-analytisch onderzoek naar de effecten van de overgangsklas: een speciale klas voor kleuters met leerachterstanden.
In 1983 hield Luc Stevens zijn inaugurele rede onder de titel "Leerproblemen als opvoedingsproblemen." Het effect was groot. Waar leraren, ouders en studenten aanvoelden, dat dit een bevestiging was van hun eigen zorgen over de ontwikkeling van kinderen, reageerde de gevestigde wetenschappelijke elite als door een wesp gestoken. Leerstoornissen werden immers gedefinieerd als een psycho-neurologisch tekort.
Zeer vriendelijk, maar eigenzinnig volgde Stevens zijn eigen weg, en wist hij met zijn naaste medewerkers zijn opvattingen empirisch te funderen.
Zijn kritische beschouwingen over de toenmalige stand van zaken in het speciaal onderwijs bleven niet ongemerkt, en leidden in 1987 tot een eervolle opdracht van het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen en de Landelijke vakorganisaties om samen met Prof. Doornbos van de Universiteit van Amsterdam een onderzoek te doen naar de schijnbaar onstuitbare groei van het speciaal onderwijs.
De publicatie van de resultaten van het onderzoek werd met algemene instemming ontvangen, nu ook door de wetenschappelijke elite. Zijn onderzoekswerk werd door Stevens vooral als dienstbaar onderzoek beschouwd. Het moest een bijdrage leveren aan een oplossing van de problemen, waarmee leraren in hun relatie met leerlingen met leerstoornissen, door Stevens liever leerproblemen genoemd, worstelen.
De door hem begeleide 12 promoties getuigen daar ook van. Aan het eind van de jaren negentig verplaatste Professor Stevens zijn wetenschappelijke aandacht naar het systeem school dat verworden leek tot een bureaucratische instelling, waar leraren en vooral leerlingen steeds minder zin in hadden.
Onderzoek naar dit verschijnsel gaf hem aanleiding te spreken van een schoolethos, dat veranderd moest worden. Onderzoek en publicaties hiernaar zullen ondanks het afscheid van Professor Stevens nog voortgang vinden; want hij blaakt nog van energie. Zijn wetenschappelijk werk vond en vindt brede internationale erkenning. Hij heeft intensieve samenwerking met vele goede universiteiten en is lid van redacties van nationale en internationale vak- en wetenschappelijke tijdschriften.
Klinisch onderzoek Prof. Stevens is ook een bijzonder goed klinisch onderzoeker op het gebied van de leerstoornissen Het mede door hem opgerichte Ambulatorium, een kliniek van de Faculteit Sociale Wetenschappen, staat hoog aangeschreven.
Luc Stevens heeft honderden ouders en kinderen geholpen. Zorgvuldige en hartelijke intake, nauwgezette diagnostiek en in dialoog met de cliënt bepaalde behandelingen, kenmerkten zijn werkwijze. Diagnostiek en behandeling vonden nooit plaats zonder een heldere analyse van de context, waarin het kind zich bevond.
Ouders kunnen op indrukwekkende wijze vertellen, hoe Professor Stevens luisterde naar hun problemen en daarop altijd invoelend reageerde. Tekenend in dit verband is een openbare lezing op een congres in 2000 van een vader over zijn zoon, die door hem is geholpen.
Veel ouders zullen daarvan ook kunnen getuigen. (red.:In 2002 werd in Utrecht een basisschool voor speciaal onderwijs naar hem vernoemd: de Luc Stevensschool.)
Overige activiteiten en functies Professor Stevens was ook een goed bestuurder, vaak op cruciale momenten gevraagd: decaan van de Subfaculteit Pedagogische Wetenschappen, en voorzitter van het vakgroepbestuur Pedagogiek, functies, die hij beide in moeilijke periodes uitoefende. En hij is een bijzonder adviseur.
Op landelijk niveau: voor beleid en wetgeving, zijn beroepsvereniging, de Stichting Dyslexiefonds, de Hermen Jacobs Stichting, Stichting De Voorde en de KPC-groep.
Samenvatting Luc Stevens is
een bekwame en inspirerende docent,
een bekwame, integere en eigenzinnige onderzoeker,
een begaafd psycho-diagnosticus,
een innemend en consistent bestuurder in niet gemakkelijke tijden, en
een hooggewaardeerd adviseur.
Inloggen met Hyves 
Inloggen met Facebook 
Inloggen met Google 
Inloggen met Windows Live 
Inloggen met Twitter